فیلم پرس .. مریم بحرالعلومی کارگردان و تهیه‌کننده سینما، در گفت و گو با ایرنا عنوان کرد: طبیعی است که در سال‌های اخیر، نگاه‌های سفارشی در عرصه فیلم کوتاه کمتر بوده و شاید همین موضوع باعث شده این تصور شکل بگیرد که فیلمسازان کوتاه جسورانه‌تر با سینما مواجه می‌شوند. البته این به معنای نادیده گرفتن سینمای بلند نیست. بسیاری از محدودیت‌ها و ممیزی‌ها در سینمای بلند پیچیده‌تر است و گاهی برخی آثار را به مسیری برده که شاید مسیر مطلوبشان نبوده است. به همین دلیل ممکن است فیلم‌های کوتاه جسورانه‌تر به نظر برسند، اما ریشه این مساله را باید در عوامل دیگری نیز جست‌وجو کرد.
وی در ادامه «قرار» اکران انجمن سینمای جوانان ایران را اتفاقی مثبت برای سینمای کوتاه ایران دانست و اظهار داشت: مهم‌ترین ویژگی این اکران ایجاد انگیزه‌ای جدی برای فیلمسازان سینمای کوتاه است تا آثارشان بیش از پیش به استانداردهای سینمای حرفه‌ای نزدیک شود.
این کارگردان سینما درباره اکران فیلم‌های کوتاه در طرح «قرار» انجمن سینمای جوانان ایران بیان کرد: در سال‌های اخیر شاهد استانداردسازی قابل توجهی در آثار فیلم کوتاه بوده‌ایم؛ آثاری که چه در داخل و چه در خارج از کشور خوش درخشیده‌اند. با این حال، همواره این بحث مطرح بوده است که آیا استفاده از ابزار و تجهیزات فنی بهروز برای ساخت فیلم کوتاه ضروری است؟ آیا همکاری و همراهی عوامل حرفه‌ای سینما و همچنین حضور بازیگران شناخته‌شده سینما و تئاتر در فیلم کوتاه لازم است ؟ این‌ها پرسش‌هایی بوده که طی سال‌های گذشته هم میان سینماگران و هم در میان اهالی رسانه مطرح شده است.
بحرالعلومی ادامه داد: فکر می‌کنم اکران «قرار» بتواند پاسخ روشنی به این پرسش‌ها بدهد؛ اینکه همه این عناصر باید در کنار یکدیگر قرار بگیرند تا یک اتفاق کامل برای عرصه فیلم کوتاه رقم بخورد و بتوانیم شاهد نمایش یک فیلم کوتاه حرفه‌ای روی پرده سینما در قالب طرح «قرار» باشیم. فیلم‌ها باید خود را برای استانداردهای اکران روی پرده عریض سینما، یا همان پرده نقره‌ای، آماده کنند و دیگر هر تجربه‌ای را فیلم قلمداد نکنیم.
وی افزود: چه‌بسا همین تصمیم و نگاه از مدت‌ها قبل وجود داشته که فیلم‌های کوتاه باید در قالب یک بسته اکران شوند. پیش از این نیز اتفاقاتی مقطعی رخ می‌داد اما در نهایت به یک رویداد کوچک و محدود ختم می‌شد که گاهی به‌صورت مستقل توسط مراکز یا آموزشگاه‌های مختلف برگزار می‌شد اما امروز نهاد اصلی فیلم کوتاه؛ انجمن سینمای جوانان، متولی این حرکت شده است، نشان می‌دهد این اتفاق در درست‌ترین شکل خود رخ داده است.
بحرالعلومی ادامه داد: فکر می‌کنم همراهی و همیاری با این جریان نیز در چنین ساختاری بیشتر خواهد بود. انجمن هم زیرمجموعه‌های گسترده‌ای دارد، هم دفاتر متعددی در استان‌ها و هم هنرجویان و استادان فراوانی در سراسر کشور. همه این ظرفیت‌ها گستره‌ای را ایجاد می‌کند که ما را امیدوارتر می‌کند جریان فیلم کوتاه بیش از پیش جلو برود و درخشان‌تر ظاهر شود.
وی درباره کارکرد فیلم کوتاه در جامعه و سینما بیان کرد: در سال‌های اخیر بسیار درباره این موضوع صحبت کرده‌ایم که آیا سینمای کوتاه صرفاً راهی برای ورود به سینمای بلند است یا خود جایگاهی مستقل دارد و می‌تواند در جریان اصلی سینما تأثیرگذار باشد. من از طرفداران دیدگاه دوم هستم.
کارگردان «پاسیو» افزود: درست است که بسیاری از فیلمسازان برای ساخت فیلم بلند باید تجربه فیلم کوتاه را در مسیر خود داشته باشند، اما تأثیری که جریان فیلم کوتاه می‌تواند در مقیاس کلی بر سینما بگذارد، بسیار مهم و تأثیرگذار است. ما در این سال‌ها بارها دیده‌ایم که درخشش فیلم‌های کوتاه در جشنواره‌های بین‌المللی چگونه به بازتعریف سینمای ایران و نگاه فیلمسازان ما در برابر سینماگران و مخاطبان جهانی کمک کرده است.
بحرالعلومی گفت: این فیلمساز درباره امکان شکل‌گیری چرخه اقتصادی برای فیلم کوتاه نیز بیان کرد: به نظرم فعلاً نباید تمرکز اصلی را روی این موضوع بگذاریم که آیا این جریان به چرخه اقتصادی می‌رسد یا خیر. دست‌کم در شرایط فعلی چنین انتظاری نداشته باشیم. با توجه به شرایط سیاسی، اجتماعی و اقتصادی موجود، روزهای پیچیده‌ای را پشت سر می‌گذاریم و این پیچیدگی‌ها طبیعتاً حوزه فرهنگ و هنر، از جمله سینما را نیز درگیر کرده است.
وی درباره دستاوردهای اقتصادی جریان اکران برای سینمای کوتاه ادامه داد: تصور می‌کنم فعلاً مساله اقتصادی از اساس مهم‌ترین موضوع این اتفاق نباشد، اما اگر این مسیر در سال‌های آینده به شکلی متوالی، مداوم و پررونق ادامه پیدا کند، قطعاً می‌توان در بخشی از مسیر، افق روشنی را از منظر اقتصادی نیز برای آن متصور شد.
بحرالعلومی درباره مقایسه سینمای کوتاه و سینمای بلند گفت: به نظرم این قیاس تا حدی مع‌الفارق است. هرچند این دو جهان در کنار هم حرکت می‌کنند و بر یکدیگر تأثیر می‌گذارند، اما چندان قابل مقایسه نیستند. جریان فیلم کوتاه از سینمای بلند تأثیر می‌پذیرد و برعکس، اما هر کدام جهان مستقلی دارند.
این کارگردان در پایان درباره راهکارهای بهتر شدن اکران «قرار» بیان کرد: به نظرم باید اجازه داد این مسیر جلو برود و نتایج آن را دید. این اتفاق بسیار خوشایند بوده است، اما مسئله مهم این است که پیرامون این اکران‌ها چه میزان تبلیغات، اطلاع‌رسانی و جذب مخاطب صورت می‌گیرد. همچنین حضور و همراهی سینماگرانی که شاید فعال مستقیم عرصه فیلم کوتاه نباشند اما می‌توانند در جذب مخاطب مؤثر باشند، اهمیت زیادی دارد.
وی خاطرنشان کرد: حتی ظرفیت‌های آموزشی و نگاه بین‌المللی که می‌تواند حول محور این اکران‌ها شکل بگیرد نیز بسیار مهم است. به نظرم بهتر است «قرار» بهانه‌ای برای دیدن فیلم‌ها، حرف زدن درباره فیلم‌ها و گسترش تعامل و معاشرت در حوزه سینما باشد. درست است که انجمن پاتوق‌های مختلفی دارد، اما هر یک از این رویدادها نیز می‌تواند بهانه‌ای برای رونق گرفتن بیشتر جریان فیلم کوتاه باشد.
